Büyük ümitlerle çıktığımız İtalya maçını ne yazık ki farklı bir skorla kaybettik. Maça kötü başladık, erken hatalı bir golle skor dezavantajına düştük. Ondan sonra da devre sonuna kadar ne defansif ne de ofansif hiçbir varlık gösteremedik ve toplam 3 gol yedik. İkinci yarıya, yapılan değişikliklerle skoru kabullenmemem için hırslı bir başlangıç yaptık. Çok erken bir gol de bulduk. Hemen sonrasında ise yine hatalı bir gol yiyince yapacak bir şey kalmadı. Maçı sonuna kadar bırakmadık ama yoğun baskıdan iki net pozisyon kaçırdık. Hele Kerem’in kaçırdığı inanılmazdı. İtalya bizi farklı yendi ama kesinlikle çok iyi bir takım değil. Neticeyi biz tayin ettik…
Gelelim genel gözlemlerime; Montella’nın bu maç için başlangıcındaki takım tertibi hatalıydı. Zor maçlarda düşünmeden görev verdiği İsmail Yüksek kulübedeydi. Brighton’da her maç oynayan ve son derece başarılı oynayan Ferdi de kulübedeydi. Tabii bir de kaleci sorunu var. Ben Fransa maçını yorumlarken Uğurcan hatalı kırmızı kart görünce şöyle bir görüş bildirmiştim: “Uğurcan kartını zaten son dakikada gördü. Önemli olan şu anda Uğurcan’ın atılması değil, İtalya maçında oynayamayacak olması.” Bunu neden söyledim? Altay iki senedir hiç oynamıyor. Bu kadar maç eksiği olan bir kalecinin böyle zor bir mücadelede hata yapmaması mümkün değil. Tabii burada Altay’ın hiçbir günahı yok. Maçın kahramanı kimdir diye soru gelirse, hiç tereddütsüz hakem Michael Oliver derim. Farklı skora bakmadan, konsantrasyonunu hiç kaybetmeden, VAR’a yaslanmadan tüm kararlar bu kadar doğru olabilir mi? İşte onun için bence dünyanın en iyi hakemi…