Trabzonspor, lider Galatasaray’ı 4 farklı skor ile yenerek hem yarışın içine girdi hem de büyük moral kazandı. Bu maç, ilk devrede bitti. Oyunu domine eden genelde Galatasaray’dı ama yenen 3 gol var, 2 de net kaçan . Günümüz futbolunda böyle bir takım savunması olmaz. İlk gole bakalım… Daha 4. dak-i kada korner dönüşünde 70 metre genişlikte Salah’ı kaçırıyorsun. Ardından üstün oynar gibi gözüküyorsun, rakip savunmayı zorluyorsun ama devamlı pozisyon veriyorsun. Çünkü takımdaki en büyük rahatsızlık, rakipler ön alan baskısını kırınca pozisyonlar veriyorsun. Takım tertibinde de büyük hata var. Böyle bir kritik deplasmanda defansif yönleri hiç olmayan Sane ve Leao’yu birlikte kanatlarda görevlendiriyorsun. Sonuçta da farklı bir yenilgi geldi. Okan, Buruk’un takımın bu zaaflarını önleyici birtakım tertipler düşünmesi lazım. Ligdeki kolay rakipleri G.Saray rahat geçer ama bilhassa Avrupa’da bu anlayış başına devamlı iş açar. Trabzon’a gelince tabii öncelikle 3 gol atan Salah’ı kutlamak lazım. Gerçekten çok usta bir oyuncu. Reis’in en büyük doğrusu, santrforda hareketli Dju’yu görevlendirmesiydi. Onuachu’nun aksine çok hareketli. Bir gol kaçırdı. Ama 3. golde egoistlik yapmadan Salah’ı görmesi çok önemliydi. Reis’in hamlesindeki en büyük doğrusu da takımın en verimsiz ismi Muçi’yi oyundan tam zamanında almasıydı. Bana göre dünkü maçta Trabzon’un saha içi yönetmeni Onana’ydı. Tempoyu o ayarladı. Geriden oyunu o kurdu. Kurtarışları da var. Çağdaş kaleci performansı gösterdi.